ردّ پاهـایـــــم

اين فرصت رو بهم ميده كه شالگردنم رو تا زير چشمام دور صورتم بپيچونم و تو خيابون سرخوشانه تو مسيراي برف آلود كم رفت و امد راه برم و جاهايي رو كه كسي رد نشده رو كشف كنم و بعد هي برگردم و به ردپاي خودم نگاه كنم و احساس كنم نيل آرمسترانگم بعد از قدم گذاشتن رو كره ي ماه و سرخوشانه بخندم و بخندم و كيف كنم وتا هرجا كه دلم بخواد لبخندم رو كِش بيارم!

بي اينكه نگران نگاه مردم باشم!